Weeral een filmpje dat ik vaak genoeg heb gezien, maar toch, altijd leuk om nog eens tussendoor te zien. Het verhaal speelt zich af in Amerika, waar ze - jawel - weeral oorlog voeren (op den duur denkte da die niks anders doen eigelijk…). The Last of the Mohicans gooit het wel over een compleet andere boeg dan de meer militaire The Patriot. Er zit een vleugje romantiek in, zowel in liefdevolle zin als de meer dramatische zin. Dit komt vooral ten uiting in de zeer dramatische climax wanneer een van de drie indianen word vermoord. Hierna pleegt zijn geliefde (die hij probeerde te redden) zelfmoord door achter hem aan de clif af te springen.

De film wordt doordrenkt door een zeer mooie muziek die word gedragen door een meeslepende en pakkend beat. De muziek is afkomstig van twee minder bekende heren, Randy Edelman (Gettysburg, The Indian in the Cupboard, … ) en Trevor Jones (G.I. Jane, Cleopatra, … ), maar werd zeer terecht bekroond met een Oscar in 1993.

“When the Grey Hair is dead, Magua will eat his heart. Before he dies, Magua will put his children under the knife, so the Grey Hair will know his seed is wiped out forever.”