Oorlog en Amerikanen, ik zie echt niks anders de laatste tijd… Maar Saving Private Ryan is het meer dan waard. Deze keer neemt Steven Spielberg ons mee naar Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de zware tegenslagen op Omaha Beach krijgt een eenheid, onder leiding van Tom Hanks, de opdracht een zeker private Ryan op te sporen en naar huis te brengen. Nee Ryan is niet stout geweest, veel erger, al zijn 3 broers zijn Killed In Action. Dus om zijn moeder wat verdriet te besparen, stuurt de Amerikaanse legertop onze helden op zoek naar een ’speld in een speldenberg’.

Deze klepper brengt het verhaal met zeer veel respect voor de oorlogsslachtoffers maar is tegelijkertijd ook zeer dramatisch en waarheidsgetrouw. Vooral de landing op Omaha Beach en de verdediging van de brug. Deze film heeft 5 Oscars binnengesleept, heeft prachtige muziek en heeft enkele carrières een duwtje in de rug gegeven: Vin Diesel, Matt Damon, …

Hier een kort stuk over de band die er bestaat tussen de soldaten tijdens hun uitzonderlijke missie:

“I looked up ‘fubar’ in the German dictionary
and there’s no fubar in here.”

Weeral een filmpje dat ik vaak genoeg heb gezien, maar toch, altijd leuk om nog eens tussendoor te zien. Het verhaal speelt zich af in Amerika, waar ze - jawel - weeral oorlog voeren (op den duur denkte da die niks anders doen eigelijk…). The Last of the Mohicans gooit het wel over een compleet andere boeg dan de meer militaire The Patriot. Er zit een vleugje romantiek in, zowel in liefdevolle zin als de meer dramatische zin. Dit komt vooral ten uiting in de zeer dramatische climax wanneer een van de drie indianen word vermoord. Hierna pleegt zijn geliefde (die hij probeerde te redden) zelfmoord door achter hem aan de clif af te springen.

De film wordt doordrenkt door een zeer mooie muziek die word gedragen door een meeslepende en pakkend beat. De muziek is afkomstig van twee minder bekende heren, Randy Edelman (Gettysburg, The Indian in the Cupboard, … ) en Trevor Jones (G.I. Jane, Cleopatra, … ), maar werd zeer terecht bekroond met een Oscar in 1993.

“When the Grey Hair is dead, Magua will eat his heart. Before he dies, Magua will put his children under the knife, so the Grey Hair will know his seed is wiped out forever.”

Jaja, The Patriot was (eigelijk is…) vandaag op TV, en ja dan kijk je er maar naar zeker… Wittekerke zal me zeker niet meer aantrekken! Maar goed, zeer goede film, met veteraan Mel Gibson en wijlen Heath Ledger (The Joker!) over de Amerikaanse Revolutie (toen da de britten en de amerikanen nog niet zo goede vriendjes waren).

De zeer “tactvolle” aanvallen worden duidelijk in beeld gebracht wanneer men in mooie rechte lijntjes tegenover elkander staat en één voor één hun manschappen laat vuren, zeer “beschaafde” oorlogsvoering dus. De domme tactiek wordt nog eens extra in de verf gezet door het grote contrast waarmee Mel en zijn troepen, op een Vietcong-ambush-manier, de vijand in stukjes kappen.

Muziek wordt geleverd door John Williams (Jurrasic Park, Saving Private Ryan, … ) en kan dan ook niet anders dan zeer passend en goed te zijn.

Een aanrader!

“Pretty impressive for farmers with pitchforks.”